De 403-verklaring
Wanneer een rechtspersoon tot een groep behoort, kan zij worden vrijgesteld van haar verplichting tot publicatie van de jaarrekening wanneer aan een aantal voorwaarden is voldaan. Eén van deze voorwaarden is de ‘403-verklaring’ van artikel 2:403 BW: de moedervennootschap dient schriftelijk te verklaren zich hoofdelijk aansprakelijk te stellen voor de schulden van haar dochter. Daarmee stelt de moedermaatschappij zich garant voor een dochteronderneming.

Wanneer aan alle voorwaarden van art. 2:403 BW is voldaan, kan worden voldaan met verantwoording via de geconsolideerde jaarrekening van haar moedermaatschappij en hoeft de dochter geen eigen jaarrekening te publiceren.

Vanwege de hoofdelijke aansprakelijkheid kan een schuldeiser van de dochter kiezen of hij voor verhaal van zijn vordering de dochter zelf of de moeder aanspreekt. Zij zijn zelfstandig beide aansprakelijk voor de volledige vordering.

HR 3 april 2015, ECLI:NL:HR:2015:837
In april van dit jaar heeft de Hoge Raad een arrest gewezen waarin de hoofdelijke aansprakelijkheid opgenomen in een 403-verklaring wordt toegelicht.

De casus betrof een dochtermaatschappij, Mastertools, met een schuld die werd gedekt onder de 403-verklaring van haar moeder, Bia Beheer. Mastertools gaat failliet. De curator van Mastertools treft een schikking tegen finale kwijting met de betreffende schuldeiser, waarbij een deel van de vordering wordt betaald. Na het treffen van deze schikking vervolgt de schuldeiser zijn aanspraken jegens Bia Beheer op grond van de 403-verklaring.

De Hoge Raad acht dit toegestaan en baseert dit op het karakter van de hoofdelijke aansprakelijkheid, waardoor sprake is van zelfstandige vorderingen. Deze hoofdelijke aansprakelijkheid valt volgens de Hoge Raad niet gelijk te trekken met een borgtocht. In geval van een borgtocht is geen sprake van een zelfstandige vordering. De borg kan pas worden aangesproken, wanneer de hoofdschuldenaar in gebreke blijft. Hiervan is in dit geval geen sprake.

Nu Bia Beheer als moeder niet is betrokken bij de schikking van Mastertools, is de vordering op Bia Beheer blijven bestaan en kan Bia Beheer worden aangesproken tot betaling van het restant van de vordering.

Conclusie:
De hoofdelijke aansprakelijkheid blijkens een 403-verklaring leidt tot zelfstandige vorderingen op zowel de moeder als de dochter. Deze aansprakelijkheid is anders dan die op basis van een borgtocht. Wanneer een schikking wordt getroffen voor een vordering die wordt gedekt door een 403-verklaring kan de moeder dus worden aangesproken voor de (restant)vordering, ondanks een door de dochter getroffen schikking tegen finale kwijting. Voor de aangesproken partij is het dus zaak om finale kwijting te bedingen ten behoeve van alle aansprakelijken voor de vordering.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie